Pieśń I
Inwokacja do Muzy, w której nawet nie jest wymienione imię Odyseusza. Wymienione zostają gniew Achillesa i klęska Achajów. Dopiero w 21 wierszu pojawia się imię głównego bohatera „Odysei”. Mowa jest tylko o pierwszej części podstawowego motywu, czyli powrocie bohatera na Itakę po latach tułaczki. Nie ma informacji o rzezi kochanków, choć to kulminacyjny moment. Z tej ekspozycji sytuacji przenosimy się od razu do opowiadania o zgromadzeniu bogów w pałacu Zeusa. Nieszczęśliwy powrót Agamemnona, który wspomina Zeus, ubolewając nad zaślepieniem Ajgista i zamordowaniem przez niego wodza jest antytezą powrotu Odyseusza. Bohater epopei jeszcze sporo wycierpi, ale na samym końcu zatriumfuje.
Zeus wyjaśnia, że w powrocie Odyseusza do Itaki przeszkadza gniew Posejdona, który karze go za oślepienie mu syna Polyfema. Podczas, gdy Atena zapowiada, że zachęci Telemacha (syn Odyseusza), by zdobył sławę wybierając się w podróż do Sparty i Pylon w poszukiwaniu ojca, Hermes nakazuje nimfie Kalypso uwolnienie kochanka – Odyseusza. Atena w postaci króla Tafijczyków Mentesa daje Telemachowi rady, co ma czynić. Telemach ma zwołać wiec, na którym znajdą się zalotnicy i nakazać wyjechać im do siebie. Jeśli jego matka będzie miała ochotę wyjść za maż, niech wróci do rodziców, a ci ją wydadzą. Telemachowi nakazuje wyprawić się na okręcie w poszukiwania ojca do Nestora i Menelaosa. Jeśli dowie się, że ojciec nie żyje ma usypać mogiłkę, a matkę wydać za mąż. Gdy już wszystkiego dokona ma pomyśleć, jak wymordować zalotników w swoim domostwie. Rady Ateny budzą nieco wątpliwości i ciężko wprowadzić je w czyn, by miały swój porządek.
Mentes nieoczekiwanie znika, zaś Telemach domyśla się, że miał do czynienia z bóstwem. Telemach ma niechętny stosunek do matki i widać je podczas sceny, gdy śpiewak Femios śpiewa zalotnikom pieśń o nieszczęsnych powrotach Achajów spod Troi. Penelopa słyszy śpiew i schodzi ze swoich komnat na dół i prosi Femiosa, by ten zaprzestał lub śpiewał o czym innym. Telemach twierdzi, że śpiewak ma prawo do własnego natchnienia i śpiewania o wszystkim. Mówi matce by poszła do siebie zajmować się babskimi sprawami, bo od przemawiania są mężczyźni. Pieśń kończy się drwinami zalotników z tajemniczego gościa i wystąpienia Telemacha.
Pieśń II
Telemach zwołuje mieszkańców Itaki na wiec. Przed nimi skarży się na zalotników, ale mimo poparcia części starszyzny, szczególnie przyjaciela Odyseusza – Mentora, nic z tego nie wynika. Antinoos, przywódca zalotnych paniczów, zarzuca, że wszystko przez chytrość Penelopy. Pojawia się wzmianka o przebiegłości Penelopy, która obiecała, że wyjdzie za mąż, gdy utka dla starego ojca Odyseusza całun. Miała tkać go co dziennie przez kilka lat, a w nocy pruć go, co zauważyła służebna.
Telemach prosi w takiej sytuacji o okręt wraz z załogą. Zamierza zdobyć wieści o ojcu. Jeśli będzie pewny, że ojciec nie żyje, to po uroczystościach żałobnych wyda matkę za mąż. Zalotnicy żądają, by Telemach odesłał Penelopę do jej ojca, ale ten oburza się, że nie zrobi nic wbrew woli matki. Telemach odszedł na bok i pomodlił się do Ateny, która ukazała mu się w postaci Mentora, który przecież dopiero co przemówił na wiecu.
Pieśń III
Telemach przygotowuje się do podróży, Atena okręt, a stara niańka Eurykleja zapasy żywność. Już na początku pieśni Telemach jest już w Pylon z rzekomym Mentorem. Trafili akurat na składanie ofiary Posejdonowi. Nestor gościnnie ich przyjmuje i opowiada o powrocie spod Troi swoim oraz Agamemnona; także o zemście Orestesa. Na końcu Nestor zaprasza gości na nocleg, ale Atena odmawia i tłumaczy, że musi wrócić na statek do swoich towarzyszy. Poleca Nestorowi wyprawić Telemacha do Lacedemonu końmi. Atena nie wraca jednak na statek, tylko zmienia się w drapieżnego ptaka i odlatuje. Obecni rozumieją, że Telemach jest pod boską opieką.
Pieśń IV
Telemach z synem Nestora Pejsistratem przybywa na dwór Menelaosa. Przybywają akurat w czasie podwójnego wesela syna i córki. Szczególne wrażenie sprawia Helena, która jawi się jako postać zupełnie inna, od wiarołomnej żony z „Iliady”.
W Sparcie Telemach dowiaduje się od Menelaosa, że Odyseusz przebywa u nimfy Kalipso. Powiedział mu o tym Proteusz, kiedy przebywał w Egipcie.
Koniec pieśni IV przenosi akcję znowu na Itakę. Zalotnicy dowiadują się od Noemona, że Telemach rzeczywiście wypłynął do Pylon. Postanawiają zastawić zasadzkę w cieśninie między wyspami. Zasadzka oczywiście nie osiąga skutku, gdyż w pieśni XV Atena ostrzega Telemacha, żeby płynął inna drogą.
Pieśń V
Bogowie po raz drugi postanawiają co zrobić z powrotem Odyseusza. Tym razem Zeus spełnia to, o czym była mowa – wysyła Hermesa do nimfy Kalypso; rozkazuje jej odesłać Odyseusza. Kalypso niechętnie się zgadza. Odys buduje tratwę, na której opuszcza wyspę, ale Posejdon zsyła na niego burzę. Po osiemnastu dniach spokojnej żeglugi Odys ląduje – uratowany przez boginię Leukoteę czarodziejską przepaską – w kraju Feaków, na Scherii. Zmęczony zasypia w gęstych zaroślach na brzegu rzeki.
Pieśń VI
Atena, opiekunka Odysa, namawia królewnę Nauzykaę, córkę króla Alkinoosa (władca Feaków), by uprała szaty, gdyż bliski jest dzień zaślubin. Królewna przybywa nad rzekę, gdzie znajduje się Odyseusz. Bohater eposu po chwili budzi się, rozbudzony śmiechem dziewcząt i wychodzi z ukrycia. Nauzykaa ofiaruje rozbitkowi ubranie i prowadzi do zamku swego ojca.
Pieśń VII
Osłonięty mgłą przez Atenę Odyseusz przybywa do pałacu królewskiego. Spotyka królową Arete, którą prosi o pomoc w powrocie do Itaki....
Odyseja - streszczenie
Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Streszczenia.pl
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Streszczenia.pl
Wyślij SMS o treści: koddtekst na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT